اول: زیباترین جمله ای که دیروز (۱۶ آذر) شنیدم:

دستاویز بیگانه! آشوبگر! ناآگاه فریب خورده!

ای مخل امنیت اجتماع! شرور! جاسوس! اوباش!

دانشجو! روزت مبارک!!

دوم: خود گویا است، فقط می بایست تشکر کنم از" ي – ماني" عزيز كه بر اين نوشته نغز و پر مغز رهنمونم كرد!

بهترين دوست انسان،انسان است نه كتاب.

كتاب ها تا آن حد كه رسم دوستي و انسانيت 

بياموزند،معتبرند. نه تا آن حد كه مثل

دريايي مرده از كلمات مرده تو را در خود غرق كنند و

فرو ببرند، تو در كوچه ها انسان خواهي شد نه در

لابلاي كتاب ها، تو در كوه ها، در جاده ها، و در كنار

ستمديدگان واقعي رسم زندگي را ياد خواهي گرفت،

نه با غوطه خوردن در آثاري كه در اتاق هاي دربسته

نوشته شده و نويسندگانش هرگز نسيم را

ندانسته اند و قايقي در تن توفان را....

از همه اينها گذشته، من عشق كتابي را هم دوست

نمي دارم و تسلط كتاب بر خانه را هم.

من دوست ندارم كه وقتي براي كاري صدايت مي كنم

جواب بدهي: همين صفحه را كه تمام كنم، مي آيم .

من از اين جواب بيزارم و از آن كتاب كه مثل صخره يي

ميان دو عاشق قرار مي گيرد.

يك عاشقانه آرام - نادر ابراهيمي