.اما برای اینکه هوس اهل کتابو هم اندیشه هم هننر به این کتاب

جلب کنم توضیح کوچیکی میدم.اولا که ترجمه کتاب انصافا عالیه دوما مقدمه خود آقای مهرجویی هم

در تکمیل کتاب و بهتر بگم در درک بهتر نظرات مارکوزه بسیار مفیده. و اما محتوا چیه؟ اول از همه که

زیبایی شناسی یا به قول مترجم "زیبا شناسی" چیه؟ در وهله دوم دغدغه کتاب تبیین ریشه هایه

واقعیه زیباشناسی و سهم غیر قابل انکار مارکسیسم در آن.خوب معلومه در کتابی که می خواهد

از مارکسیسم هنری و هنر مارکسیستی صحبت کند.لوکاچ را نمی توان فراموش کرد.همینجا باید

بگم که کتاب اثر یک منتقد بزرگ فرانکفورتیه پس فکر تعریف و تمجید محض از این نوع هنری(اگه اسم

مناسبی باشه) را از سرتون بیرون کنید.در واقع تمجید واقعی مارکوزه در نقد دقیق او به برخی نواقص

یا جزم اندیشی هایه اصحاب هنر مارکسیسم(یا مارکسیسم هنری) به دید ایشان به هنره.

لوکاچ خود این جرات رو داشته که در کتابه آگاهی طبقاتی اش به اون اذعان کنه ولی نقدی که مارکوزه

داره ابعاد هنر را در مارکسیسم به حد واقعیه آن میرسونه.یعنی اونجایی که رمانتیسمه حساس والتر

بنیامین هم ادبیاتی پرولتریه نه بورژوایی .جایکه به تصویر کشیدن انسان تنهایه فاسده تهوع آوره

کافکایی و سارتری(اگه میخاید بخونید برید سراغ کتابه تهوع سارتر یا نمایشنامه هایه اون مثه ستهایه

آلوده ترجمه آقا جلال آل احمد و ...) دیگه احساساته بورژوایی یا امور غیر رئالیستی نیستن.

موفق باشید رفقا..... رفیق محسن