ميزي براي کار

کاري براي تخت

تختي براي خواب

خوابي براي جان

جاني براي مرگ

مرگي براي ياد

يادي براي سنگ

این بود زندگی....

اكنون كه پس از مدتها بالاخره فرصتي به دست آمد - اين فرصت مغتنم را مديون لغو سمينار روش هرمنوتيك توسط دكتر درويش (استاد درس روش تحقيق و از معدود اساتيد با سواد و محبوبم.) هستم، البته خوشحالم كه باني ي خير شدم تا دل همه از اين تجديد نظر استاد گرامي شاد بشه اما دلم به حال زحمتي كه كشيده بودم ميسوزه!! - بالاخره اسباب و اثاثيه را جمع كردم و از صفحه اي مجازي به صفحه اي ديگر كوچ كردم.

راستش مشكلاتي كه براي پرشين بلاگ بوجود آمد - دزديده شدن دومينش ـ خيلي از ادامه حضور در اين دنيا دلسردم كرد از طرفي هم قابليت هاي متنوع تر بلاگفا برايم جذاب تر بود پس اين شد كه به اينجا آمدم با همان سبك و سياق گذشته اما با اندكي تفاوت.

در اين آغاز دوباره نظر به اينكه بلاگفا اجازه داشتن چند نويسنده براي يك وبلاگ را مي دهد اين صفحه خيالي (!) را در اختيار گروه مطالعاتي - برخي از اعضا - نيز قرار مي دهم تا به مسائل آكادميك علوم انساني بيشتر پرداخته شود.

اما براي حسن آغاز در اين نوبت يادي از حسين پناهي، شاعر گمنام و بازيگر مشهور ميكنم. زندگيِ او چنانكه روايت مي شود، كودكي اش از زبان خودش و يكي از اشعارش زينت بخش آغاز دوباره حضور در دنياي وب ها مي شود.

توضيح ديگر اينكه اين مطالب را بيشتر از طريق اي ميل هاي اعضاي "ياهو گروپ" حسين پناهي جمع آوري كرده ام، همينطور وبلاگ دوستدارانش به اين آدرس.

http://www.hosseinpanahi.blogfa.com

ضمناً اگه كسي از دوستان تمايل به عضويت در اين گروه اينترنتي رو داره آي دي شو بذاره تا لينكشو بفرستم.